Kinders van die wind / Koos Du Plessis

Ek ken ‘n ou, ou liedjie
Van lewenswel en wee.
Van lank vergane skepe in
die kelders van die see.

Die woorde is vergete
en tog die deuntjie draal.
Soos vaag onthoude grepies uit
‘n baie ou verhaal.

Van swerwers, sonder rigting.
Van soekers wat nooit vind.
En eindelik was almal maar
net kinders van die wind.

Gesigte, drome, name.
Is deur die wind verwaai.
En waarheen al die woorde is
Sou net ‘n kind kon raai.

Swerwers, sonder rigting.
Soekers wat nooit vind.
En eindelik was almal maar
Kinders van die wind.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s